شماره شناسايى رايانه ها
گاهى اوقات از اينترنت به عنوان شبكه شبكه ها ياد مى شود و مبناى آن نيز روى يك اصل ساده استوار است؛ جابه جايى اطلاعات از كامپيوترى به كامپيوتر ديگر بر اساس مسيريابى و آدرس دهى. به عبارت ديگر قلب شناسايى هر كامپيوترى در شبكه آدرسى است كه آن را با نام InternetProtocol)IP) مى
شناسيم. اين آدرس همانند يك شماره تلفن براى هر كاربرى منحصر به فرد است و در واقع اطلاعات مربوط به شخصى است كه به طور اتوماتيك هنگام برقرارى ارتباط يك كامپيوتر در شبكه به وسيله كامپيوتر ديگر گرفته مى شود و آن را از ديگر سيستم ها قابل شناسايى مى كند از جمله هنگام بازديد از صفحات مختلف وب، ارسال و دريافت پست الكترونيك، استفاده از يك محيط Chat يا... مقدار اطلاعات در دسترس درباره هر كاربرى از طريق آدرس IP به نحوه ارتباط كاربران به اينترنت و ديگر اطلاعات در دسترس بستگى دارد. سازمان هاى بزرگى كه مسيرياب و زيرساختار TCP/IP دارند، مى توانند به طور مستقيم نشانى هاى IP را خريدارى كنند و سازمان هاى كوچك تر يا ISP ها نيز بلوك هايى از نشانى هاى IP را خريدارى كرده و آنها را به صورت استاتيك يا ديناميك در اختيار كاربران و مشتريان خود قرار مى دهند. نشانى هاى استاتيك تا هنگام تغيير ISP براى كاربران ثابت باقى مى مانند ولى نشانى هاى ديناميك در هر بار برقرارى ارتباط در اينترنت تغيير مى كنند. هر كامپيوتر يك آدرس منحصربه فرد دارد همانند يك شماره تلفن كه در چهار شماره از بين اعداد صفر تا ۲۵۵ قرار دارند (به عنوان مثال۱۵۶،۱۸،۱۲۲و۲۰۶). در واقع پهناى نشانى هاى IP ۳۲ بيت است در نتيجه تقريباً 4/۲ ميليارد نشانى متمايز را با آن مى توان مشخص كرد البته به دليل روش نشانى دهى ناكارآمدى كه دارد محدوديت هايى در اين تعداد وجود دارد. هر كامپيوتر صرف نظر از اينكه آيا به عنوان يك سايت وب كار مى كند يا يك mail server يا براى هر كار ديگرى مورد استفاده قرار مى گيرد، يك آدرس IP دارد به طورى كه مى تواند به سراسر اينترنت دسترسى پيدا كند. برقرارى ارتباط از طريق ارسال بسته هاى اطلاعاتى با نام Packets صورت مى گيرد كه شامل آدرس IP كامپيوتر مقصد نيز هست. نام هاى Domain نيازى به اشاره و يادآورى ندارند زيرا براى كار در اينترنت به عنوان يك ويژگى اختيارى قلمداد مى شوند و نيازى به دانستن آنها نيست. به عبارت ديگر كاربران مى توانند به جاى وارد كردن آدرس IP آدرس دامين را وارد كنند. آدرس هاى IP به طور ذاتى هيچ ارزش مادى ندارند و در واقع اين نام دامين است كه از ارزش مادى خاصى برخوردار است. Domain Name System يا در واقع همان DNS محلى است كه آدرس هاى IP به نام هاى دامين تبديل مى شوند. هنگامى كه آدرس يك سايت (به عنوان مثال www.yahoo.com) به وسيله كاربرى در يك مرورگر وارد شود، فرآيند مزبور آن نام را به آدرس IP آن سايت تبديل مى كند و اين روش كاربران را قادر به دسترسى به سايت مورد نظرشان مى كند.